உலகின் 'ரிசர்வ் கரன்சியை' பேப்பர் மற்றும் மையைத் தவிர வேறு செலவின்றி விருப்பம்போல் அச்சடித்துக் கொள்ள சிறப்புரிமை பெற்ற நாடு. இப்படி அச்சடிப்பதன் மூலம் பணவீக்கத்தை வெளிநாடுகளுக்கு ஏற்றுமதி செய்கிறது அமெரிக்கா. அதுமட்டுமல்ல, தனது சொந்த விருப்பத்துக்கு அச்சடித்துக் கொள்ளும் டாலர்களில் வெளிநாட்டுக் கடன் பெற்றுள்ள நாடும் அமெரிக்காதான்.
இந்தியா, சீனா உள்ளிட்ட பெரும்பாலான உலக நாடுகளின் கடன்களும் டாலரிலேயே குறிப்பிடப்படுவதுடன், அவை தமது சொந்த நாணயத்தையும், பொருள்களையும் விற்று இந்த டாலரை வாங்குகின்றன. அதை மீண்டும் அமெரிக்கா வெளியிடும் கருவூலச் சான்றிதழ்களிலேயே (கடன் பத்திரங்களில்) முதலீடு செய்கின்றன.
இந்தக் கடன் பத்திரங்களைப் பொருத்தவரை குறிப்பிட்ட விழுக்காடு (%) வட்டி உண்டு. மற்றபடி முதலுக்கு மோசம்தான். அவர்கள் எந்த நிலையிலும் இந்த காகித சான்றிதழ்களை கொடுத்து மீண்டும் பணமாக்கிக் கொள்ள முடியாது; அதற்கு உலக நாடுகள் முயற்சி செய்தால் அமெரிக்கப் பொருளாதாரம் சீட்டுக் கட்டு மாளிகையைப் போல சரிந்து விடும். அப்படி நடக்காமல் இருக்க வேண்டுமானால் 'டாலரின் ஆதிக்கம்' தொடர வேண்டும்.
அமெரிக்கா வெளிநாடுகளில் செய்துள்ள வருவாய் மீது 9 விழுக்காடு வருவாய் ஈட்டுகிறது. பிற நாடுகள் அமெரிக்காவில் செய்துள்ள முதலீட்டின் மீது ஈட்டும் வருவாய் 3 விழுக்காடுதான். உலக நாடுகளுக்கு 3 % கொடுக்கும் அமெரிக்கா, உலக நாடுகளிடமிருந்து மும்மடங்கு அதிகமாக எடுத்துக் கொள்கிறது. அமெரிக்காவிடம் இருந்து பெற்ற கடனுக்கு உலக நாடுகள் செலுத்தும் வட்டி இதில் சேராது.
இருப்பினும் அமெரிக்காவின் அதீத நுகர்வு காரணமாக, வெளிநாட்டு வர்த்தக பற்றாக்குறை (2008-ம் கணக்குப்படி) ஆண்டுக்கு 70 ஆயிரம் கோடி டாலர்களையும் தாண்டி வளர்ந்து கொண்டே செல்கிறது. அதாவது ஏற்றுமதியை விட இறக்குமதி ஆண்டுக்கு 70 ஆயிரம் கோடி டாலர்கள் அதிகம். இப்படியே வளர்ந்து வளர்ந்து பல லட்சம் கோடி டாலர்கள் கடனாளியாக இருக்கிறது அமெரிக்கா.
உலக நாடுகளுக்கு இடையிலான கொடுக்கல்-வாங்கலில் டாலர் பயன்படுகிறது. உலக அன்னியச் செலாவணி சேமிப்பை டாலரில்தான் வைத்திருக்கின்றன. அமெரிக்கா தனக்குத் தேவைப்படும்போதெல்லாம் கருவூலச் சான்றிதழ்களை (கடன் பத்திரங்களை) வெளியிடுகிறது. இவற்றிலும், அமெரிக்க நிறுவனங்கள் வெளியிடும் பங்குகளிலும் உலக நாடுகள் போட்டி போட்டுக் கொண்டு முதலீடு செய்கின்றன. அதாவது உலகத்தின் சேமிப்பு அமெரிக்காவில் முதலீடுகளாகக் குவிகிறது. ஆனால் அமெரிக்காவின் சராசரி சேமிப்பு விகிதம் 0.2% மட்டுமே. (2007 டிசம்பரில் அமெரிக்கப் பொருளாதாரம் கடும் நெருக்கடியில் சிக்கி, டாலரின் மதிப்பு சரிந்த பின்னர், வர்த்தகப் பற்றாக்குறையின் அளவு 84 ஆயிரம் கோடி டாலர்களில் இருந்து, 2009-ல் 50 ஆயிரம் கோடி டாலர்களாகக் குறைந்தது. 2008-ல் 1 % ஆக இருந்த தனியாள் சேமிப்பு விகிதம் 2009-ன் பிற்பாதியில் 5 விழுக்காடாக உயர்ந்தது).
சேமிப்பு விகிதம் பாதாளத்தில் இருக்கிறது. பூதாகரமான தேசியக் கடன் சுமை. வர்த்தகப் பற்றாக்குறை ஆண்டுக்கு 60 ஆயிரம் கோடி டாலர்கள். உள்நாட்டு லாப விகிதம் 1972-ம் ஆண்டின் நிலையில் இருந்து மேம்படவில்லை. நிதி நெருக்கடி, பொருளாதாரச் சரிவினால் அது இன்னும் கீழே போய்விட்டது. இத்தனை தோல்விகளையும் சமாளித்து அமெரிக்கா காலந் தள்ளுவதன் ரகசியம் உலகப் பொருளாதாரத்தில் டாலரின் ஆதிக்கம்தான். ஆனால் அதற்குப் போட்டியாக கிளம்பிவிட்டது நேற்று முளைத்த 'யூரோ'.
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக